türkçe
The Effect Of Digitalization On Organizational Performance In Municipalities
![](https://ojsdergi.com/ojsicons/gor.png)
![](https://ojsdergi.com/ojsicons/pdf.png)
Keywords:
Dijitalleşme, Yerel Yönetimler, Örgütsel PerformansAbstract
The impact of digitalization on organizational performance in municipalities is becoming increasingly important today. Digitalization leads to significant transformations in both service delivery and internal operations of municipalities. These transformations enable municipalities to provide more effective, efficient, and customer-centric services, thereby enhancing organizational performance.
The impact of digitalization in municipalities can be observed in various dimensions. Firstly, the use of digital technologies enables municipalities to be faster and more effective in service delivery. For example, online services allow citizens to perform many transactions online without physically visiting municipal offices. This facilitates access to municipal services and increases satisfaction.
Additionally, digitalization significantly affects the internal operations of municipalities. Digital tools and systems optimize the operations of municipalities in areas such as data analysis, decision support systems, and automation. This enables municipalities to operate more efficiently and utilize resources more effectively.
However, the effects of digitalization are not limited to the technological dimension. It also affects municipalities' employees and culture. In the process of digitalization, employees' skills and competencies may change, requiring them to adapt to new technologies. Furthermore, digitalization can lead to changes in the culture of municipalities, fostering a more innovative, flexible, and customer-centric culture.
Downloads
References
Aydın, A.H. (2011), Türk Kamu Yönetimi. Ankara: Seçkin Yayınevi.
Karataş, S., (2014). E-Devlet ve Yerel Yönetimler: E-Belediye Uygulamaları. (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Aydın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul
Parlak, B., (2020). Türkiye'de Yerel Yönetimler. Değişim Yayınevi, İstanbul
Keleş, R., (1992). Yerinden Yönetim ve Siyaset. Cem Yayınevi.
Gül, H. (2018). Dijitalleşmenin Kamu Yönetimi ve Politikaları ile Bu Alanlardaki Araştırmalara Etkileri. Yasama Dergisi. 12 (36), 5-26.
Saracel, N. ve Aksoy, I. (2020). Toplum 5.0: Süper Akıllı Toplum. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi. 9(2), 26-34.
Yıldızan, A.P., Kemeç, A., Yalçın, Ö. ve Özaslan, A. (2017). Dijitalleşme, Kent Ekonomileri ve Turizm. KAYFOR 15 / Dijital Çağda Kamu Yönetimi ve Politikalar. Isparta.
Radziwon, A., Bilberg, A., Bogers, M. ve Madsen, E.S. (2014). The Smart Factory: Exploring Adaptive and Flexible Manufactoring Solutions. 24. DAAAM International Symposium on Intelligent MAnufacturing and Automation, Procedia Engineering. 69, 1184-1190. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1877705814003543 (Erişim Tarihi: 30.03.2022).
Şerban Radu-Alexandru. (2017). The Impact of Big Data, Sustainability, and Digitalization on Company Performance. Studies in Business and Economics. 12(3), 181-189. https://sciendo.com/pdf/10.1515/sbe-2017-0045 (Erişim Tarihi: 31.03.2022).
Brennen, J.S. ve Kreiss, D. (2016). Digitalization. The International Encyclopedia of Communication Theory and Philosophy, (Ed. Klaus Bruhn Jensen ve Robert Craig), Wiley-Blackwell, Chichester. 556-566.
Rachinger, M., Rauter, R., Müller, C., Vorraber, W., ve Schirgi, E. (2019). Digitalization and Its Influence on Business Model Innovation. Journal of Manufacturing Technology Management, 30(8): 1143-1160.
Karal, Fatma S. ve Kurt, D. (2021). The importance of social sustainability in digital transformation: A new definition proposal. International Journal of Scientific and Technological Research, 7 (2), 28-44.
DYTR (Dijitalleşme Yolunda Türkiye Raporu), (2021), http://tbv.org.tr/wp-content/uploads/2021/04/Dijitalles%CC%A7me-Yolunda-Tu%CC%88rkiye-Raporu-v9.pdf (Erişim Tarihi: 27.03.2022)
Sezen, H.K. ve Şenaras, E.E. (2022). Dijitizasyon, Dijitalizasyon, Dijital Dönüşüm Kavramlarına İlişkin Bir Değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 51, 49-59.
Toker, K. (2019). Bir Simülasyon Evreni Olarak Akıllı İşletme. İşletmelerin Kaçınılmaz Yolculuğu, Dijital Dönüşüm, BETA Yay., İstanbul, 99-133.
Akgümüş, E., Ballanlı, D., Bırben, Ş., Dadaylı, A., Sakınç, A.İ., Öztürk, Ö. ve Pak Güre, D. (2021). Dijital Dönüşüm Bakış Açısıyla Yerel Yönetimlerde Sosyal Hizmetlerin Sunumu: E-Belediye Hizmetlerinin Analizi. Sosyal Çalışma Dergisi. 5(2), 102-116.
Kaypak, Ş., Yılmaz, V. ve Bimay, M., (2017). Dijital Çağda Yerel Yönetimler. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 22(KAYFOR'15 Özel Sayısı), 1799-1813.
Karaca, Y. ve Öztürk, N.K. (2019). Yeni Nesil Belediyecilik: Dijital Belediye Uygulamaları. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi. 2(3), 528-537
Karakaya Polat, R. (2006). E-Belediyecilik Kılavuzu Yerel Yönetim Vatandaş Etkiletişimi. Stratejik Rapor. TASAM Yayınları, İstanbul.
Pektaş, E.K., (2011). Belediye Hizmetlerinde Bilgi-İletişim Teknolojilerinin Kullanımı ve E-Belediye Uygulamalarındaki Son Gelişmeler: Bir Literatür Taraması. Sosyal Bilimler Dergisi. 13(1), 65-88.
Henden, H.B. ve Henden, R., (2005). Yerel Yönetimlerin Hizmet Sunumlarındaki Değişim ve E-Belediyecilik. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. www.e-sosder.com, 4(14), 48-66.
Şahin, A., (2007). Türkiye’de E-Belediye Uygulamaları ve Konya Örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 29, 161-189.
Yılmaz, V., (2019). Doğu Anadolu Bölgesinde E-Belediyecilik Hizmetlerinin Yerel Halk Tarafından Kullanım Düzeylerinin Değerlendirilmesi: Bitlis ve Muş Belediyesi Örnekleri. İçinde, E-Yönetişim: Kavramsal/Kuramsal Çerçeve, Ülke İncelemeleri ve Türkiye’ye Yansımaları (Ed. Bekir Parlak ve Kadir Caner Doğan), Beta Yayınevi, İstanbul, 509-532.
[
(https://ahdictionary.com/word/search.html?q=performance).
Baum, J., ve Singh, J. (1994). Organizational Niches and the Dynamics of Organizational Mortality. American Journal of Sociology. 100 (2), 346–80. https://www.jstor.org/stable/2782073
Nafei, W. (2015). The Role of Organizational DNA in Improving Organizational Performance: A Study on the Industrial Companies in Egypt. International Business Research. 8(1), 117-131
Emhan, A., Cura, F., & Zincirkıran, M. (2015). İş memnuniyeti ve öğrenme kapasitesinin örgütsel performans üzerindeki etkisi: Bankacılık sektöründe bir uygulama. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 17(2), 92–108.
Dalton, D.R. ve Kesner, I.F., (1985). Organizational Performance as an Antecedent of Inside/Outside Chief Executive Succession: An
Empirical Assessment. The Academy of Management Journal. 28(4), 749–762.
İlhan, M. ve Çetin, B. (2014). LISREL ve AMOS Programları Kullanılarak Gerçekleştirilen Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) Analizlerine İlişkin Sonuçların Karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(2), 26-42