İlkokul öğretmenlerinin teknostres düzeyleri ile iş yaşam dengeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Mehmet Deniz Karagül; Türkan Ballı Karagül

doi:10.26809/joa.3067

Authors

Mehmet Deniz Karagül MEB İsmail Uslu Primary School, Denizli / Türkiye 0009-0000-3289-430X
Türkan Ballı Karagül MEB Yardımsevenler Derneği Primary School, Pamukkale, Denizli / Türkiye 0009-0008-9880-0474

10.26809/joa.3067

Abstract

Purpose: This study aims to examine the relationship between primary school teachers’ technostress levels and their work–life balance, as well as differences based on demographic variables. Method: The study employs a quantitative approach using a relational survey model. The sample consists of 250 primary school teachers working in Denizli (Merkezefendi and Pamukkale), selected through simple random sampling. Data were collected using a Demographic Information Form, Workplace Technostress Scale, and Work–Life Balance Scale,and analyzed using SPSS 20.0. Independent samples t-test, ANOVA, Tukey post-hoc tests, and correlation analysis were conducted. Findings: The findings indicate that teachers experience high levels of technostress, mainly due to lack of technological knowledge, frequent updates, and difficulties in understanding complex technologies. Although teachers generally maintain a high level of work–life balance, they experience occasional difficulties due to work-related pressures. Technostress levels do not significantly differ by age overall; however, older teachers experience higher stress in terms of technological uncertainty. Marital status and education level also influence certain dimensions. Conclusion/Contribution: The study reveals a strong and positive relationship between technostress and work–life balance. This indicates that technostress is a significant factor associated with work–life balance. The study contributes by highlighting the importance of supporting teachers in adapting to technological changes and improving their work–life balance in educational environments.

Keywords:

İş Yaşam Dengesi Teknostres Düzeyi İlkokul Öğretmeni

Downloads

Download data is not yet available.

References

Aksoy, A., & Kutluca, F. (2005). Çalışma hayatında stres kaynakları, stres belirtileri ve stres sonuçlarının incelenmesi üzerine bir araştırma. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 49, 457–486.

Alvarez-Risco, A., Del-Aguila-Arcentales, S., Yáñez, J. A., Rosen, M. A., & Mejia, C. R. (2021). Influence of technostress on academic performance of university medicine students in Peru during the COVID-19 pandemic. Sustainability, 13, 8949.

Apaydın, Ç. (2011). Öğretim üyelerinin işe bağımlılık düzeyi ile iş yaşam dengesi ve iş aile yaşam dengesi arasındaki ilişki (Doctoral dissertation, Ankara University).

Apaydın, Ç. (2020). İşe bağımlılık (işkoliklik) iş yaşam ve aile yaşam dengesi (1st ed.). Pegem Akademi.

Arnetz, B. B., & Wiholm, C. (1997). Technological stress: Psychophysiological symptoms in modern offices. Journal of Psychosomatic Research, 43(1), 35–42.

Arslan, H. (2022). Öğretmenlerin problem çözme becerileri ile teknostres düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Master’s thesis, Anadolu University).

Boyer-Davis, S. (2018). The relationship between technology stress and leadership style: An empirical investigation. Journal of Business and Educational Leadership, 8(1), 48–49.

Buluş, M. (1999). Öğretmenlerde stres: Belirtileri, nedenleri ve başa çıkma teknikleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(5), 66–70.

Chen, L. (2015). Validating the technostress instrument using a sample of Chinese knowledge workers. Journal of International Technology and Information Management, 24(1), 65–81.

Clark, K., & Kalin, S. (2016). Technostressed out? How to cope in the digital age. Library Journal, 121(13), 30–32.

Damicone, K. L. (2021). Technostress: Measuring, describing, and identifying causes of teachers’ technological stress during the COVID-19 pandemic (Master’s thesis, Kent State University).

Doğrular, M. M. (2019). Teknostresin verimlilik üzerine etkisi (Doctoral dissertation, Marmara University).

Ersoy, E. (2010). Eğitim yöneticilerinin e-okul sisteminin işleyişine ilişkin görüşleri ve memnuniyet düzeyleri (Master’s thesis, Yeditepe University).

Greenhaus, J. H., & Allen, T. D. (2011). Work–family balance: A review and extension of the literature. In J. C. Quick & L. E. Tetrick (Eds.), Handbook of occupational health psychology (2nd ed., pp. 165–183). American Psychological Association.

Gümüş, İ., & Türkyılmaz, B. (2017). Güney Avrupa ve Türkiye’de iş yaşam dengesi: Karşılaştırmalı bir analiz. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 64–88.

Gümüştekin, G. E., & Öztemiz, A. B. (2005). Örgütlerde stresin verimlilik ve performansla etkileşimi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 271–288.

Gürel, P. A. (2018). İş yaşam dengesini sağlayan faktörlerin kadın akademisyenler için belirlenmesi: Lojistik regresyon analizi. Kadın Araştırmaları Kongresi, 16, 31–44.

Işıkhan, V. (2017). Sosyal hizmet ve sağlık alanında görev yapan yöneticileri etkileyen iş stres faktörleri. Amme İdaresi Dergisi, 32(2), 43–57.

Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık.

Kaya, M. F. (2019). İlkokul öğretim programlarının teknoloji entegrasyonu bakımından incelenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 1063–1091.

Kaymaz, O. (2019). Teknostres ve iş güvencesizliği ilişkisine yönelik bir uygulama (Master’s thesis, Trakya University).

Keser, A., & Kümbül Güler, B. (2016). Çalışma psikolojisi. Umuttepe Yayınları.

Kim, I.-B., Lee, J.-H., & Park, S.-C. (2022). The relationship between stress, inflammation, and depression. Biomedicines, 10(8), 1929.

Kıncı, C. (2022). Öğretmenlerin teknostres düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi: Edirne ili örneği (Master’s thesis, Trakya University).

Koray, N. (2016). Kadınların çalışma hayatındaki iş yaşam dengesi sorunları ve Avrupa Birliği-Türkiye düzenlemeleri (Unpublished master’s thesis, Yalova University).

Kumar, P. S., & Saha, S. (2017). Influence of trust and participation in decision making on employee attitudes in Indian public sector undertakings. SAGE Open, 7(3), 1–13.

Laspinas, M. L. (2015). Technostress: Trends and challenges in the 21st century knowledge management. European Scientific Journal, 11(2), 205–217.

Özdevecioğlu, M., & Çakmak Doruk, N. (2009). Organizasyonlarda iş-aile ve aile-iş çatışmalarının çalışanların iş ve yaşam tatminleri üzerindeki etkisi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 33(1), 69–99.

Özen Kapız, S. (2002). İş–yaşam dengesi uygulamaları ve aile dostu iş hukuku uygulamaları. İş ve Hayat Dergisi.

Ragu-Nathan, T. S., Tarafdar, M., Ragu-Nathan, B. S., & Tu, Q. (2008). The consequences of technostress for end users in organizations: Conceptual development and empirical validation. Information Systems Research, 19(4), 417–433.

Şahin, Y. L., & Çoklar, A. N. (2019). Social networking users’ views on technology and the determination of technostress level. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 1, 1437–1442.

Şimşek, A., & Demir, T. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde öğretmenlerin dijitalleşme deneyimleri ve iş-özel yaşam dengesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 11(2), 215–235.

Tarafdar, M., Cooper, C. L., & Stich, J. F. (2019). The technostress trifecta – Techno eustress, techno distress and design: Theoretical directions and an agenda for research. Information Systems Journal, 29(1), 6–42.

Tarafdar, M., Pullins, E. B., & Ragu-Nathan, T. S. (2015). Technostress: Negative effect on performance and possible mitigations. Information Systems Journal, 25(2), 103–132.

Tarafdar, M., Tu, Q., Ragu-Nathan, B. S., & Ragu-Nathan, T. S. (2007). The impact of technostress on role stress and productivity. Journal of Management Information Systems, 24(1), 301–328.

Teker, S. (2015). Okullarda iş yaşam dengesiyle örgütsel adalet ilişkisi (Master’s thesis, İstanbul Sabahattin Zaim University).

Tuğsal, T. (2018). Çalışanların iş yaşam dengesi, sosyal destek ve tükenmişliklerine etki eden faktörlerdeki farklılıkların incelenmesi. In M. Reyhanoğlu (Ed.), Araştırmalar ışığında yönetimde güncel konular. Nobel Yayıncılık.

Tutar, H., & Altınöz, M. (2005). Örgütsel stres kaynakları, belirtileri ve yönetimi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24, 101–120.

Türen, U., Erdem, H., & Kalkın, G. (2015). İşyerinde tekno-stres ölçeği: Havacılık ve bankacılık sektöründe bir araştırma. Çalışma İlişkileri Dergisi, 6(1), 1–19.

Uslu, S. (2020). İlkokul sınıf öğretmenlerinin iş yaşam dengesini açıklayan olgular üzerine nitel bir araştırma. Yönetim ve Organizasyon Araştırmaları Dergisi, 5(1), 35–64.

Yener, S. (2018). Teknostresin iş performansı üzerindeki etkisi: Tükenmişliğin aracı rolü. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 85–101.

Yılmaz, K., & Altınkurt, Y. (2015). Öğretmenlerin mesleki profesyonellikleri ile iş yaşam dengeleri arasındaki ilişki. Journal of Educational Sciences & Practices, 14(28), 105–128.

Examining the relationship between primary school teachers’ technostress levels and their work-life balance

Authors

Abstract

Keywords:

Downloads

References

Downloads

Published

Issue

Section

How to Cite

License

Login

Make a Submission

Language

KÜNYE

Editor-in-chief

TÜRKYAYBİR

erihplus

Index Copernicus

ascı

Information

Keywords